+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم خرداد ۱۳۹۵ ساعت 8:38 توسط مهندس بهمن ابراهیمی
|
قرار نبود باشیم . اما حالا فکری در سرمان جوانه زده که وادارمان می کند بمانیم و بیاندیشیم . رسالت هایمان را جستجو کنیم و برایش از جان و دل مایه بگذاریم. خالق کس دیگری است و ما پرورش دهنده آنچه خدا در نهادمان به ودیعه گذاشته . در دنیایی سبز قدم گذاشته ایم که هر روز باید بوته های کوچکش را آب داد تا بپیچند و بالا بیایند . من ، تو ، او و همه آنهایی که پایشان در این کره خاکی زنجیر شده در جستجوی بالا رفتن از پله های نردبانی هستند که سر از آبی آسمان در می آورد . آنجا که آبی ترین دل ها حضور دارند و سبزترین اندیشه ها . مگر نه اینکه هیچ وقت برای رسیدن دیر نیست حالا که کسی نردبان را نگه د اشته شما هم می توانید همراه ما راه بیفتید و بر پله ها یکی یکی قدم بگذارید و....
